16 SEPTEMBER HARI PALING SEDIH, KATA PEMIMPIN SABAH

TRAGEDI kebakaran maahad tahfiz yang mengorbankan 21 pelajar dan dua guru membuatkan seluruh warga Malaysia berduka. Pelbagai pihak memberikan respons berkenaan tragedi ini, seperti kebiasaannya pandangan netizen berbelah bagi.

Dua pandangan yang paling menonjol dalam tragedi ini adalah golongan yang “menyerang” kelemahan sekolah tahfiz dan kumpulan yang mempertahankan kedudukan sekolah tahfiz. Menurut laporan Free Malaysian Today bertarikh 16 September, 2017 statistik bomba mencatatkan sebanyak 211 kes kebakaran melihatkan sekolah tahfiz berlaku antara 2015 hingga 2017.

Saya berpandangan angka 211 merupakan satu jumlah yang besar, kebanyakan kes kurang mendapat perhatian kerana tidak melibatkan kemalangan jiwa. Saya cenderung untuk berpihak kepada kumpulan yang melemparkan kritikan berasas kepada sekolah tahfiz berbanding kelompok yang mempertahankan sekolah tahfiz atas dasar sentimen semata-mata.

Adakah kita bersedia menegur institusi agama?

Sekolah tahfiz merupakan salah satu komponen institusi agama yang ada di Malaysia. Kebanyakan institusi agama yang ada di negara ini amat sukar untuk ditegur kerana sesiapa saja yang melakukan “teguran berasas” terhadap institusi ini akan dilabel sebagai golongan yang ingin memberi imej buruk kepada Islam.

Beberapa bulan lepas saya ada melakukan kritikan kepada institusi zakat apabila orang penting badan zakat Pulau Pinang didakwa melakukan rasuah. Kritikan itu seputar isu kaedah pemberian zakat kepada asnaf, pada akhirnya ramai yang mendakwa saya menghasut orang ramai untuk tidak membayar zakat.

Saya ada terbaca tulisan mufti Perlis berkenaan sekolah tahfiz, saya beranggapan ia merupakan satu “lampu hijau” yang menyatakan institusi agama boleh diberi teguran. Selepas ini jika jabatan mufti beliau “ditegur” maka wajiblah beliau menerima teguran itu dengan hati yang terbuka, sama seperti ketika beliau melakukan kritikan ke atas sekolah tahfiz.

Stigma institusi agama “bebas” daripada melakukan kesilapan harus dibuang jika kita ingin memperkasakan imej Islam di negara ini. Teguran dan kritikan yang mempunyai asas harus dipertimbangkan, dan langkah menyelesaikan kelemahan yang ada perlu segera dilakukan.

Mengambil contoh isu kebakaran di sekolah tahfiz, kumpulan yang mengkritik kelemahan “pelan kecemasan” sekolah tahfiz bukanlah ingin sekolah tahfiz ditutup semata-mata, tapi ingin mana-mana sekolah tahfiz yang tidak memenuhi kriteria keselamatan perlu ditutup sehingga syarat keselamatan dipenuhi.

Bukankah menjaga nyawa juga merupakan tuntutan agama? Jika aspek keselamatan nyawa diabaikan, bagaimana mungkin dai’e harapan ummah boleh menyebarkan agama kelak?

Lambakan pembukaan sekolah tahfiz

 

Selaku insan yang kerap menghabiskan masa di media sosial, saya boleh katakan hampir setiap tiga bulan pasti akan ada pusat tahfiz baharu ingin dibuka.

Selalunya hasrat pembukaan sekolah tahfiz akan disusuli dengan poster-poster rayuan sumbangan. Budaya “poster sumbangan” untuk pembinaan sekolah tahfiz tidaklah salah, ia membuka ruang untuk orang lain menyumbang dan mendapatkan pahala.

Kebimbangan utama saya adalah apabila ada pihak yang ingin membuka sekolah tahfiz namun tidak mempunyai kedudukan kewangan stabil dan hanya mengharapkan sumbangan awam semata-mata. Akhirnya sekolah tersebut dibuka secara “ala kadar” dan boleh mengundang masalah di belakang hari.

Sekolah tahfiz yang baharu wajib memiliki perancangan panjang berkenaan perbelanjaan, fasiliti dan tenaga pengajar sebelum memulakan operasi. Hal ini akan membantu pihak pengurusan sekolah tahfiz untuk menjalankan operasi dengan lebih sistematik dan berkesan. Impaknya akan dirasai pelajar dan seterusnya memberi keyakinan kepada ibu bapa untuk menghantar anak mereka.

Ibu bapa yang menghantar anak mereka ke pusat tahfiz mempunyai hasrat yang murni, inginkan anak mereka untuk menjadi huffaz yang akan berbakti kepada keluarga dan agama. Mudah-mudahan niat murni ibu bapa ini akan diiringi dengan sifat berhati-hati ketika memilih sekolah tahfiz.

Biarlah sekolah yang dipilih itu benar-benar sesuai dan menepati “standard” supaya keselamatan dan pembelajaran anak terjamin.

Jangan tutup tapi bantu

Saya yakin ramai yang sedang berfikir tentang status sekolah tahfiz swasta yang tidak memenuhi kriteria keselamatan atau tidak mempunyai fasiliti yang sesuai untuk menjalankan operasi. Adakah ia perlu ditutup atau dibantu?

Saya ada membaca berita berkenaan mesyuarat khas yang akan dilaksanakan pemerintah untuk membincangkan isu berkaitan sekolah tahfiz. Saya fikir ia merupakan satu langkah yang baik. Sudah masanya penubuhan sekolah tahfiz dipantau untuk memastikan aspek kewangan, tenaga pengajar dan fasiliti memenuhi “standard minima” sebelum mula beroperasi.

Besar harapan saya agar mesyuarat itu akan berakhir dengan penubuhan jawatankuasa yang bukan setakat memantau aspek keselamatan tapi akan bertanggungjawab memantau sekolah tahfiz secara menyeluruh di Malaysia.

Jika ada sekolah yang tidak memenuhi “standard”, maka sekolah tersebut perlu dibantu atau ditutup. Saya yakin dengan bantuan pelbagai pihak seperti badan korporat, orang persendirian dan institusi agama yang lain, pastinya sekolah yang memerlukan boleh dibantu.

Aktiviti pemantauan ini juga akan membendung sebarang penipuan orang yang tidak bertanggungjawab. Kita tidak mahu cerita tentang anak-anak tahfiz diambil kesempatan untuk mengutip derma berulang lagi.

Jangan gunakan alasan “syurga” untuk menutup kesalahan

Pihak yang cuai sehingga menyebabkan 23 nyawa melayang harus dipertanggungjawabkan supaya boleh dijadikan pengajaran oleh pengurusan sekolah tahfiz yang lain. Hentikanlah menggunakan sentimen “syurga atau tuhan” untuk menutup kesalahan, lambat laun ia akan memberi kesan yang buruk kepada agama.

Niat untuk menyebarkan agama saja tidak cukup, ia perlu disusuli dengan perancangan dan ilmu yang bertepatan. Atas rahmat Tuhan 23 mangsa terbang ke syurga, dan atas kesilapan manusia 23 mangsa ini terkorban.

–¬†https://www.themalaysianinsight.com

.